Luuk van Schothorst, projectmedewerker Basisvoorziening van Woord en Daad, is momenteel in Dhaka, Bangladesh. Donderdag 15/11 raasde de orkaan Sidr over Bangladesh en eiste duizenden mensenlevens en verwoestte grote delen van het land.

Stilte na de storm

We lopen met kaarsen door het hotel. Op de trap staat bij elke verdieping een kaars. Als we bij de receptie zijn, wordt de generator aangezet. We zijn blijkbaar de enige gasten. In de kamers liggen de lucifers en kaarsen klaar, voor het geval de generator het begeeft.

Internet
Als het eten bijna klaar is, roept iemand: ‘Het internet doet het weer!’. Gelijk ga ik kijken. Ook de mensen hier zijn benieuwd naar nieuws over de storm en de impact daarvan op hun land. Het is duidelijk dat de schade aan transport en communicatie het meest in het oog loopt. Alle kranten berichten hierover: omgevallen bomen over de weg, een reis die in plaats van 5 uur 15 uur duurt, gesloten vliegvelden, elektriciteitsuitval, geen internet, geen bereikbaar mobiel netwerk in veel plaatsen.

Ik typ snel een e-mail aan thuis en aan kantoor. Nog geen minuut nadat ik klaar ben begeeft de generator het ook. De receptionist zoekt mopperend een kaars, met behulp van licht van zijn mobiele telefoon. Iemand is zo helder geweest lucifers in zijn zak te steken, dat helpt beter. Bij kaarslicht gebruiken we eindelijk het avondeten.

Schril contrast
Als je uit het raam kijkt, zie je een aantal verlichte gebouwen. Die hebben dus een generator, een die het in ieder geval doet. De rest van de stad is in het aardedonker gehuld. Het voornaamste geluid dat je hoort is van tuterende auto's en generatoren.
Het weer is kalm en koel. Stilte na de storm. Echt ongelofelijk dat hier een etmaal geleden een verwoestende storm geraasd heeft.

Halverwege de maaltijd doet de generator het weer. We vragen ons af hoe de mensen het in de kuststreek hebben. Het is ongetwijfeld een contrast met ons hotel. We klagen als westeling al als de airco het niet doet. Maar de vele mensen hebben het schamele beetje dat ze hadden, verloren.

En wat te denken van alle kantoren die niet open kunnen, van alle koelkasten die het niet doen. Hoeveel eten is er verloren gegaan? Hoe komen de mensen aan veilig voedsel? In vergelijking met ingestorte huizen, zijn het misschien van die kleine dingen. En toch moet je er niet aan denken. Dan ervaar je echt hoe gezegend je bent om in een veilig en stabiel land te wonen. Ook tijdens een grauwe herfstdag!

Luuk van Schothorst

< terug