Woord en Daad

Erika's gebed verhoord...

Colombia

Geplaatst door Rina Molenaar, medewerker W&D op 20 april 2012

Terug naar het overzicht

Erika (19) ontmoet ik in het gemeenschapscentrum in de wijk Santa Fé in Bogotá. Een jonge vrouw die keihard werkt aan haar toekomst. Erika, een vrouw die bewondering in me oproept als ik haar verhaal hoor.

Toen ze drie was, verongelukte haar vader in het verkeer. Alleen met haar moeder, broer en zus bleef ze achter. Moeder kon dit verlies niet aan en zocht haar toevlucht in drugs. Erika werd als klein meisje sterk verwaarloosd. CDA Colombia bezocht de wijk en trof deze situatie aan. Omdat Erika het meest de dupe leek te worden, besloten ze haar op te nemen in het meisjestehuis in Tenjo, een opvang voor verwaarloosde meisjes. Intussen bezochten maatschappelijk werkers moeder, broer en zus. Maar ondanks alle pogingen tot ondersteuning leek het alleen maar bergafwaarts te gaan. De broer en zus van Erika kwamen in het drugscircuit terecht. Deze handel bracht hun geen geluk maar deed hen wel geregeld in de gevangenis belanden. Moeder kon ook niet stoppen met drugsgebruik. Erika bezocht haar wel, onder begeleiding van CDA, maar keerde elke keer verdrietig terug.

De jaren verstreken. Erika bracht al die jaren door in Tenjo. Vooral vakantietijd en Kerst waren moeilijk voor haar. Veel meisjes vertrokken naar huis, Erika bleef met een paar kinderen achter. Ze zag veel meisjes voorgoed naar huis terugkeren. En ook CDA bleef hieraan werken. Tevergeefs. Steeds was er de teleurstelling. Totdat CDA samen met Erika besloot zich vooral te richten op haar toekomst. Erika was een goede leerling en zit nu op de universiteit waar ze ergotherapie studeert.

Elke morgen staat ze om 4 uur op en fietst ze naar de bushalte in het centrum van Tenjo. Daar pakt ze de bus naar Bogotá. Om half 7 starten haar colleges. 's Middags is ze vrij. Ze neemt dan eerst studietijd, en werkt daarna in Tenjo mee in de huishouding om zo haar kostgeld te verdienen. De dagen zijn gevuld maar Erika weet waarvoor ze het doet: voor haar eigen toekomst! Ze is erg blij met alle hulp maar wil graag op eigen benen staan. Vroeger werd ze vanuit Nederland gesponsord. Nu is er een Amerikaanse familie die haar studie betaalt.

Erika bezoekt nog steeds haar moeder maar dat is zwaar. Erika: ‘Elke keer als ik mijn moeder zie die zo afhankelijk is van de drugs, doet mijn hart pijn. Waarom heb ik wel een goed leven en zij niet? Ik voel me de laatste tijd vaak schuldig. CDA praat daar veel met me over. Mijn zus is prostituee. Een leeg en kaal bestaan. Ik huil vaak als ik mijn familie thuis heb bezocht. Missy Christie probeerde een paar keer mijn moeder andere mogelijkheden te bieden. Maar ze mist de moed hiervoor te vechten. Als ik mijn moeder zie denk ik: dit is mijn moeder niet maar een vrouw die haar verantwoordelijkheid als moeder niet kan dragen. Heel vaak zit ik huilend in de bus terug, en bid ik of God de gaten die er in mijn leven zijn, wil vullen. Zonder God zou ik depressief zijn. Maar met God weet ik dat ik veilig ben. Mensen hebben me verlaten maar Hij denkt aan mij. Ik bid elke dag of ik een instrument in Zijn handen mag zijn.

Na ons interview vertel ik Erika dat ik haar indrukwekkende verhaal in Nederland zal doorvertellen. Erika lacht wat verlegen. Missy Christie legt de hand op Erika en zegt: ‘Kijk eens Erika, je gebed wordt al verhoord. Je mag al een instrument zijn van God door wat je vertelt en wat andere mensen bemoedigt.'

Geef een kind een kans

Wilt u een kind of jongere als Erika financieel sponsoren zodat deze christelijk onderwijs, voedsel, kleding en medische zorg krijgt? Kijk bij onze sponsorkinderen >>

Print deze pagina Stuur door Reageer

Mail een vriend

Reacties (2)

Geplaatst door Machteld Haase om 23-11-2013 11:35:15

Ik vind het verhaal heel er mooi!

Geplaatst door jijijijij om 06-01-2014 09:45:23

jijijijijiffffffffffffffffffffffffffffffffff

Laat een reactie achter