Woord en Daad

Fotokaarten van Lianne Westrate

Interview

Geplaatst door Joke Martens op 06 december 2011

Terug naar het overzicht

In ons magazine Werelddelen staat een interview van Lianne Weststrate. Hier leest u meer over Lianne en haar werk voor Woord en Daad.

Een echte verrassing voor mij: via Woord en Daad kreeg ik de mogelijkheid gratis op beurs Wegwijs te staan, op maandag 24 en dinsdag 25 oktober. Dat vond ik een bekroning op mijn werk. Een stand huren is namelijk onbetaalbaar. Ik kon er zelf die dagen zijn, met mijn moeder en nog een helper.

Voor Wegwijs hebben we acht weken lang vooruitgewerkt. Boven mijn normale voorraad -die ongeveer 8000 kaarten bevat- heb ik 12.000 extra kaarten besteld. Zelf ben ik trouwens geen lid van een Woord en Daad-comité. Wel maak ik altijd de opbrengst over op de rekening van comité W&D Reimerswaal, hier ter plaatse.

Zoals gezegd besteed ik zo'n 80 uur per maand aan dit werk. Soms nog meer. Ik ben dan bezig met nieuwe foto's nemen, bewerken, bestellen, archiveren, opruimen, website aanpassen, dus oude kaarten verwijderen en nieuwe toevoegen, bestellingen klaarmaken, administratie, logistiek enz. Er gaat eigenlijk geen dag voorbij dat ik er niet mee bezig ben.

Mijn eigen ‘waarmerk' op elke kaart is het lijntje met mijn paraaf. Dat staat er al op vanaf de allereerste kaart, die verscheen in oktober 1999. Toen gebeurde dat dus handmatig. Eerst met een liniaaltje, later met een malletje, en tegenwoordig via een fotobewerkingsprogramma op de pc. Dat is een groot gemak en vooral tijdsbesparend!

Ook mijn moeder draagt haar steentje bij, want buiten het afmaken van de kaarten (vouwen, plakken, stempelen) is zij mijn rechterhand op alle verkopingen! Wordt al het werk voor buurman Ko even te veel, dan komen er thuis een aantal vriendinnen en kennissen een avondje plakken. Reuzegezellig! Op sommige verkopingen heb ik meer handen nodig dan die van mijn moeder en mezelf, en dan heb ik altijd een paar vriendinnen die graag meehelpen.

Toen ik begon met kaarten maken in 1999 was er bij mijn weten nog niemand die dat deed. Jarenlang was ik op bijvoorbeeld de Duikenburgse Dagen de enige met fotokaarten. Gaandeweg kwamen er steeds meer kramen met fotokaarten, soms wel meer dan tien. De concurrentie is dus duidelijk toegenomen.

Waar je ook komt, iedereen kent wel iemand die fotokaarten maakt en verkoopt. Het komt wel voor dat mensen alleen maar in de stand rondkijken om ideetjes op te doen... Ondanks alle concurrentie verkoop ik gelukkig altijd nog veel. Ik heb er nog steeds echt plezier in! Ik ervaar het als een deel van mijn leven wat niet meer weg te denken is.

 

Print deze pagina Stuur door

Mail een vriend