Projectupdate van de Filipijnen (dec. 2019)

Het opvanghuis Bahay Silungan biedt slachtoffers van seksueel misbruik een veilige thuishaven. Onder professionele begeleiding leren de kinderen het misbruik te verwerken en hun plek in de maatschappij weer in te innemen.

Sinds de start van 2019 is er veel gebeurd. De grond van de buurman is maar één keer te koop, zo luidt het gezegde. De buurman van het opvanghuis boodt zijn grond te koop aan. Een uitgelezen kans voor het project om te groeien en een opvanghuis voor jongens te openen. Het is op de Filipijnen niet toegestaan om tienerjongens en -meisjes onder één dak op te vangen.

Voor de kinderen in het tehuis worden de weken zoveel mogelijk als normale weken ingedeeld. Ze gaan naar school, op zondag is er een kerkdienst en ook op andere dagen is er veel ruimte voor de Bijbel. Tegelijk wordt er contact gezocht met de families van de kinderen en krijgen zij ook begeleiding. Op landelijk niveau is Bahay Silungan onderdeel van een netwerk organisaties die samenwerken om slachtoffers en hun families te helpen, maar ook inzetten op preventie.

Dagelijks leven in het opvanghuis

Bahay Silungan is een christelijk opvanghuis. Alle kinderen doen mee aan dagelijkse bezinningsmomenten en wonen op zondag een dienst bij. In mei van dit jaar heeft een deel van de kinderen in het tehuis zich aangesloten bij een jeugdkamp. Er zijn inmiddels ook goede contacten in de omgeving.

De kinderen hebben huishoudelijke taken waarbij ze leren hoe ze eenvoudige klussen rond het huis kunnen doen, zoals schoonmaken, wassen en afwassen. Hiermee willen we hun leren verantwoordelijkheid te nemen.

De huisregels worden regelmatig herzien en zijn ook de afgelopen periode aangepast. Zo is er een verbod gekomen op tatoeages en piercings en mogen de kinderen geen lid worden van een broederschap. De regels zijn bedoeld om de kinderen te beschermen en hen te helpen verstandige beslissingen te nemen. Door de week  zijn bijna alle kinderen op school in de buurt.  Daarbij kregen alle kinderen training in levensvaardigheden als empathie, probleemoplossing, besluitvorming, enz. Sommige kinderen kregen hierdoor meer zelfvertrouwen.

In hun vrije tijd kunnen de kinderen spelen; bouwen met blokken, tafeltennissen, enzovoorts

Tijdens de ‘Life Skills-lessen’ leren de kinderen bijvoorbeeld omgaan met emoties en respect hebben voor elkaar.

Ontspannen knutselen en creatief bezig zijn is belangrijk voor de kinderen.

Bijbelstudie en -overdenkingen maken deel uit van de dagelijkse gang van zaken.

3 meisjes vertellen:

‘Ik ben 10 jaar oud. Voordat ik hier kwam wonen, zwierf ik rond op straat. Daarnaast zorgde ik dagelijks voor mijn neefjes van één en drie jaar oud, omdat zij geen eten hadden. Ik ging elke dag naar de supermarkt om eten voor hen te halen. Ik ben seksueel misbruikt door een familielid. Maar gelukkig ben ik gered door official van Bahay Silungan.

Ik woon nu één jaar in dit huis en heb het er goed naar mijn zin. Ik heb hier al verschillende vriendinnen. Gelukkig heb ik zo nu en dan nog wel contact met mijn familie, dat contact bestaat eigenlijk alleen uit telefoongesprekken. Normaal gesproken spreek ik hen tweemaal per maand. Soms mag ik ook op bezoek, onder begeleiding van een medewerker van dit tehuis.’

‘Mijn toekomstdroom? Ik wil graag weer terugkeren naar huis. En ik wil graag een politievrouw worden. Zodat ik anderen kan helpen.’

‘Ik ben 14 jaar oud. Ik ben een van de oudste meisjes in dit huis. Ik kom uit een middenklasse familie. Ik heb twee broertjes en twee zusjes. Ik ben de vierde. Ik ben hier vanaf juni. De reden dat ik hier ben is dat ik seksueel misbruikt ben door mijn oom en mijn grootvader.’

‘Het is fijn om hier te zijn, omdat ze mij hier enorm helpen. Ze zorgen dat ik naar school kan. En ze onderwijzen mij over God. Over wie Hij is en over Zijn grootheid. Elke avond hebben we hier een devotion (overdenking, red.) en elke zondag hebben we een dienst.’

‘In dit huis leer ik kijken naar mijn toekomst, mij te ontwikkelen en dichter bij God te leven. De medewerkers helpen mij om mij te veranderen ten goede. Ik vind het heel leuk om naar school te gaan. Tekenen en schrijven vind ik het allerleukste om te doen. Op school heb ik ook vriendinnen met wie ik goed kan praten. Mijn droom is om een dokter te worden. Om voor mensen te zorgen.’

Ik ben 12 jaar oud. Ik kom uit een middenklasse familie. Ik heb twee zusjes en een broertje. Zij wonen alle drie ook in dit tehuis. Ik ben heel blij dat ik hier ben met mijn broertjes en zusjes. Zij geven mij veel liefde.

Ik woonde in een klein huisje. Daar werd ik door mijn moeder gedwongen om voor de camera seksuele handelingen te verrichten. Ik heb dat ongeveer drie jaar moeten doen. In februari 2019 ben ik gered door een medewerker van Bahay Silungan. Eerst moesten wij tijdelijk ergens in een schuilplaats wonen. In die periode moest ik mijn verhaal in de rechtzaal vertellen. Nu woon ik sinds een poosje in dit tehuis.

Ik ben blij dat ik hier woon. Ik help graag in de keuken en ik vind het fijn om samen te zijn met de moeder van dit tehuis. Doordat ik hier woon kan ik naar school. Ik kijk er heel erg naar uit om te door te kunnen leren. Later wil ik graag een social worker worden, maar ook een juf.

Ik ben heel blij dat we hier sessies hebben waarbij ik aan mijzelf kan werken en dat we dagelijks een devotion hebben. Daar leer ik veel over de Heere Jezus. Ik ben heel dankbaar dat ik hier veilig ben, ver verwijderd van het gevaar.

Nieuwbouw: vergunningaanvraag ingediend

Op dit moment heeft het opvanghuis  in Manilla 13 kinderen onder zijn  hoede en zijn er  10 stafleden actief.   11 kinderen wonen in het huis en 2 worden met begeleiding gere-integreerd in hun familie.   Jongens ouder dan 12 jaar en kinderen jonger dan 7 jaar kon vanwege veiligheidsredenen geen plek geboden worden. Met de bouw van een nieuw pand volgend jaar willen we onze doelstelling van 40 kinderen halen en uitbreiden tot 80 kinderen. Partnerorganisatie AMG heeft het aangrenzend stuk grond van 7.000 vierkante meter eerder dit jaar kunnen kopen. Momenteel wordt er hard gewerkt aan de voorbereidingen van de bouw. Er is een bouwvergunning aangevraagd, maar de lokale overheid heeft daar nog niet op gereageerd. Naar verwachting zal in januari de bouw van start kunnen gaan.

Samenwerking

Er zijn vanuit het huis trainingen  voor kinderen en de gezinnen waar ze uit komen.  13 kinderen en 4 families ontvangen traumacounseling en worden bijgestaan door een psycholoog of psychiater.   4 kinderen in het tehuis werden doorverwezen naar PGH (Philippine General Hospital) en 2 naar NCMH (National Center for Mental Health) voor psychologische begeleiding. Voor anderen staat dit gepland. Het plannen hiervan is soms moeizaam omdat de overheidsziekenhuizen meestal overbezet zijn.

Voor specifieke begeleiding werken we samen met andere organisaties, die veel expertise hebben met de doelgroep.  Afgelopen jaar zijn we uitgenodigd om mee te doen met een werkgroep die zich bezighoudt met de herkenning en preventie van (online) seksueel misbruik bij kinderen en een werkgroep die zich richt op het vergroten van kennis over traumazorg voor hulpverleners.

Eindejaarsgift voor Bahay Silungan?

Hoewel we terug mogen kijken op een mooi jaar waarin tientallen kinderen ondersteuning kregen en zich een unieke kans voor uitbreiding voordeed, heeft het project financieel gezien een uitdagend jaar gehad. Op dit moment zijn er onvoldoende fondsen beschibaar om alle kosten van 2019 te dekken. We komen 68.000 euro tekort. Dit tekort willen we liever niet meenemen naar volgend jaar. Wilt u dit project steunen met een extra gift?

© Woord en Daad | Privacy statementDisclaimer