Moeilijke jeugd
Sylvia groeide op in Kampala, de hoofdstad van Oeganda. Haar jeugd was niet makkelijk. “Toen ik ongeveer zeven jaar oud was, verloor ik mijn vader na een lange ziekte. Dat moment staat nog steeds in mijn geheugen gegrift. Ineens veranderde alles. Mijn moeder stond er alleen voor met drie kinderen en moest hard werken om ons te onderhouden.”
Sylvia’s moeder had een klein bedrijfje als kok en deed er alles aan om haar kinderen naar school te laten gaan. Toch lukte dat niet altijd. “We gingen onregelmatig naar school, afhankelijk van of er geld was. Dat bracht onzekerheid met zich mee. Soms dacht ik: misschien is mijn toekomst niet zo hoopvol.”
Maar die tijd leerde haar ook mooie lessen. “Mijn moeder gaf nooit op. Haar doorzettingsvermogen gaf mij kracht. En ondanks alles bleven we als gezin dicht bij elkaar.”
De impact van sponsoring
Alles veranderde toen het gezin in contact kwamen met het sponsorprogramma van AMG Uganda. “Een ouder uit de gemeenschap wees mijn moeder op deze mogelijkheid. Eerst kreeg mijn zus een sponsor. Door de brieven die zij schreef over ons gezin, raakte haar sponsor geïnteresseerd in mij. Zo kreeg ook ik de kans om gesponsord te worden.”
Die steun betekende enorm veel voor Sylvia en haar familie. Het bracht hoop. “Vanaf dat moment kon ik continu naar school. Geen onderbrekingen meer. Ik kreeg schoolgeld en de nodige materialen. Maar wat mij het meest is bijgebleven uit die tijd, is de persoonlijke aandacht. De brieven van mijn sponsor betekenden veel voor mij. Het gaf me het gevoel dat iemand in mij geloofde.”
Daarnaast herinnert Sylvia zich de jeugdprogramma’s en christelijke kampen nog goed. “Tijdens een van die kampen hoorde ik verhalen van zwangere, jonge tieners. Ze hadden hun school moeten stoppen en vielen in de handen van verkeerde jongens. Dat maakte diepe indruk op mij. Ik besefte: ik wil een andere weg kiezen. Dat moment heeft mijn focus op school enorm versterkt.”
De sponsoring heeft richting gegeven aan Sylvia’s leven. “Ik kon niet alleen mijn basisschool en middelbare school afronden, maar zelfs doorstuderen. Uiteindelijk behaalde ik de bachelor Administrative Science. Die keuze kwam voort uit mijn verlangen om anderen te helpen, net zoals ik geholpen ben.”
Mijn werk vandaag
Na haar studie is Sylvia betrokken gebleven bij AMG. Eerst als vrijwilliger, later als werknemer. “Tegenwoordig ben in de coördinator van het sponsorprogramma. Ik werk samen met partnerorganisaties zoals Woord en Daad om kinderen dezelfde kansen te geven die ik heb gekregen.
Mijn eigen ervaring helpt mij elke dag. Ik begrijp wat deze kinderen doormaken. Ik weet hoe het voelt om onzeker te zijn, maar ook hoe krachtig hoop kan zijn. Daarom deel ik mijn verhaal regelmatig. Ik probeer ik er echt voor de kinderen te zijn. Ik wil naar hen luisteren, hen bemoedigen en richting geven.
Teruggeven aan de kinderen van nu
Sylvia wil ook graag iets terug geven van wat ze mocht ontvangen. “Samen met andere alumni van het sponsorprogramma ondersteunen we kinderen, betalen we schoolgeld waar nodig en organiseren we activiteiten zoals kerstvieringen. Ik vind het belangrijk om daar betrokken bij te blijven.”
Een boodschap voor anderen
Aan kinderen die nu gesponsord worden, wil Sylvia zeggen: “Blijf gefocust, blijf hopen. Jullie situatie nu bepaalt niet jullie toekomst. Er is zoveel mogelijk.
Aan sponsors wil ik zeggen: Jullie maken echt een verschil, misschien groter dan jullie ooit zullen zien. Het christelijk onderwijs geeft richting en hoop voor de toekomst.”
De impact van sponsoring gaat verder dan één kind. Het verandert families en zelfs generaties. “Door onderwijs wordt de cirkel van armoede doorbroken. Wat met mij is gebeurd, zie ik nu ook gebeuren bij anderen.”
Toekomst en dromen
Sylvia’s droom is om te blijven werken met kinderen en gemeenschappen. “Ik wil blijven bijdragen aan positieve verandering. Daarnaast hoop ik een gezin op te bouwen en diezelfde christelijke waarden door te geven.
Voor de kinderen van vandaag hoop ik dat zij opgroeien tot sterke, goed opgeleide volwassenen die op hun beurt weer anderen helpen. Dat ze leiders worden in hun gemeenschap en dat ze het verschil blijven maken.”
“Mijn moeder gaf nooit op. Haar doorzettingsvermogen gaf mij kracht."
