“Woord en Daad was toen een vrij nieuwe organisatie”, blikt Bep terug. De verenigingen startten een Woord en Daad-fonds. Bep was de eerste coördinator. Het begon met het sponsoren van twee kinderen. Dankzij de bekendheid die Bep daaraan gaf, steeg dat aantal naar veertig kinderen.
Contant geld
Gemeenteleden waren meteen betrokken. “Veel mensen hadden de oorlog meegemaakt. Ze wisten wat het is om honger te hebben”, vertelt Bep. Regelmatig kreeg ze op zondag enveloppen met geld van gemeenteleden. Ook haar vader, die koster was, kreeg bijna wekelijks contant geld mee.
Die giften verzamelde Bep in een grote pot. Al snel opende ze een bankrekening voor het fonds. Eens per maand stortte ze het geld op die rekening. In de kerkbode rapporteerde ze over de inkomsten en uitgaven.
'Gemeenteleden wisten wat het is om honger te hebben.'
Statiegeld en oud papier
In de veertig jaar dat Bep coördinator was, startte ze verschillende activiteiten om geld op te halen. Eén keer per jaar organiseerde ze een zangavond met een collecte voor Woord en Daad. Haar vader schreef ieder jaar voor die gelegenheid een lied.
Een groep gemeenteleden haalde oud papier op. Die opbrengst ging ook naar het Woord en Daad-fonds. Toen in de jaren negentig statiegeld op plastic flessen werd ingevoerd, regelde Bep dat klanten bij twee supermarkten in Dordrecht hun statiegeld aan Woord en Daad konden doneren. “Dat was een goudmijn.”
Volgende generatie
Na veertig jaar besloot Bep te stoppen. “Ik was bang dat niemand het wilde overnemen.” Die angst bleek ongegrond. Er meldde zich een opvolgster, die enkele jaren lang het fonds coördineerde. Ruim een jaar geleden nam Jorian het stokje over. “Ik kende Woord en Daad, en deze taak past goed bij mij”, vertelt hij. “Het werk is vooral administratief, maar dankzij de informatie die ik krijg over de kinderen voel ik me betrokken.”
Jorian bouwt voort op wat is opgebouwd. Nog altijd zijn oud papier en statiegeld een stabiele inkomstenbron. Daarnaast doneren zo’n twintig gemeenteleden regelmatig aan het fonds. “Ik merk dat de gemeente betrokken is, al zie ik ook dat dit een van de vele activiteiten is waar gemeenteleden aan kunnen bijdragen.”
Blijvende betrokkenheid
Om de betrokkenheid van de gemeente vast te houden schrijft hij regelmatig een artikel in de kerkbode. Daarin geeft hij meer achtergrondinformatie over de landen waar de gesponsorde kinderen wonen en over het werk van Woord en Daad.
En er zijn acties. Afgelopen december verkochten creatieve gemeenteleden kerstkaarten voor het fonds. Vrouwenvereniging Dorcas organiseerde eerder dit jaar een fair. Een deel van de opbrengst was voor het fonds. Daarnaast staat het Woord en Daad-fonds op het collecterooster van de diaconie. Zo wil Jorian de gemeente betrokken houden bij de veertig gesponsorde kinderen. “Het fonds bestaat al lang en als gemeente willen we de kinderen blijven sponsoren.”
Dit artikel is eerder gepubliceerd in Werelddelen
