Kwetsbaar voor de zon
“Als ze naar buiten gaat, lijkt het soms alsof haar huid verbrandt,” vertelt Aissétou. Door de zon ontstaan kleine, pijnlijke wondjes op Mouinatous huid. Haar oma probeert die zo goed mogelijk te verzorgen met de middelen die ze heeft. Wanneer het kan, koopt ze medicijnen bij de apotheek.
“Ik vind het soms verdrietig om mijn kleindochter zo te zien. Ik zoek steeds naar manieren om goed voor haar te zorgen.” Vooral toen Mouinatou jonger was, had ze veel last van haar huid. Soms waren de klachten zo ernstig dat ze niet op school kon blijven. Inmiddels gaat het beter en kan ze bijna iedere dag naar school.
Thuis speelt ze zelf de juf
Dat Mouinatou graag naar school gaat, merkt Aissétou zodra haar kleindochter thuiskomt. “Als Mouinatou uit school komt, pakt ze meteen haar schriften. Ze houdt van leren en speelt regelmatig schooltje met haar broertjes en zusjes. Dan geeft ze hen oefeningen en zegt dat ze goed hun best moeten doen.”
Op school is Mouinatou soms verlegen. Vooral tegenover mensen die ze niet kent, vindt ze het moeilijk om te praten. Daarom gaat Aissétou regelmatig bij haar leerkracht langs om te horen hoe het gaat. In de klas blijkt Mouinatou steeds meer uit haar schulp te kruipen. Ze praat met haar juf, speelt met haar klasgenoten en voelt zich steeds meer op haar gemak.
‘Ik luister nu beter naar haar’
Via het programma voor passend onderwijs leerde oma Aissétou meer over wat kinderen met een beperking nodig hebben. De gesprekken en trainingen hielpen haar anders naar haar kleindochter te kijken. “Ik luister nu beter naar haar en let erop dat ze er helemaal bij hoort”, vertelt ze. Sindsdien ziet ze Mouinatou opbloeien. “Ze antwoordt beter op vragen, durft zich meer uit te spreken en is meer ontspannen.”
Voor oma Aissétou staat vast dat Mouinatou dezelfde kansen verdient als ieder ander kind. “Alle kinderen hebben recht op onderwijs. Ik wil dat ze zich geliefd voelt en dat ze volledig mee kan doen.” Daarom maakt ze de schoolgang van haar kleindochter tot een prioriteit. Ze weet nog niet wat Mouinatou later zal worden, maar heeft vertrouwen in haar toekomst. “Ik geloof dat ze zal slagen. Daarom wil ik dat ze goed leert, goede cijfers haalt en steeds overgaat naar de volgende klas.”
Van kinderen weigeren naar ieder kind verwelkomen
Ook op school veranderde er de afgelopen twee jaar veel. Mouinatou zit bij juf Aubine in de klas. Zij geeft al elf jaar les en heeft vier kinderen in haar klas die extra ondersteuning nodig hebben.
Aubine blikt eerlijk terug. “Vroeger weigerde ik kinderen met een beperking toe te laten in mijn klas. Ik wist niet hoe ik dat moest aanpakken.” Door trainingen in inclusief onderwijs leerde ze hoe ze haar lessen zo kan inrichten dat meer kinderen mee kunnen doen.
Kracht door God
Mouinatou zit vanwege haar beperkte zicht vooraan in de klas. Kinderen die meer tijd nodig hebben, krijgen die tijd. En als schrijven lastig is, helpt Aubine hen stap voor stap. De trainingen hielpen Aubine om geduldiger te worden en kinderen meer ruimte te geven. Waar ze vroeger sneller boos werd, probeert ze nu eerst te begrijpen wat een leerling nodig heeft.
Wat haar de kracht geeft om met een volle klas en uiteenlopende behoeften door te gaan? “God is mijn kracht,” vertelt ze. “Als ik ’s morgens opsta, bid ik. Dat helpt mij de dag te beginnen.”
