Ook thuis werd er een beroep op haar gedaan. Sahada hielp mee in het huishouden en werkte regelmatig op het land. Vooral in de weekenden betekende dat dat er soms weinig tijd overbleef om haar lessen te leren.
Zonder uniform naar school
De financiële problemen thuis hadden invloed op hoe Sahada zich op school voelde. “Ik schaamde me dat ik zonder uniform naar school moest. Ik was vaak verdrietig en wilde niet meer naar school.” Voor haar vader was het moeilijk om te zien dat hij zijn dochter niet kon geven wat ze nodig had. Vooral de start van een nieuw schooljaar was een uitdaging. Het moment waarop schoolspullen gekocht moesten worden, viel vaak samen met een periode waarin hij zijn soja nog niet had verkocht en dus weinig inkomsten had.
“Ik schreeuwde om hulp”
Op een dag besloot Sahada niet naar school te gaan, maar weg te lopen. Haar vader en haar leerkrachten gingen naar haar op zoek en praatten met haar over het belang van onderwijs. Maar de armoede bleef. “Ik was vaak verdrietig en wist niet wat ik moest doen”, vertelt vader Amidou. “Ik kon mijn dochter niet geven wat ze nodig had om naar school te gaan.”
Op een dag gebeurde er iets heel ingrijpends. Sahada vertelt: “Een ‘vriend’ van mijn vader nam me ’s nachts mee naar een andere stad. Hij wilde dat ik zijn vrouw zou worden. Hij zei dat ik zo uit de armoede zou komen. Ik schreeuwde om hulp en kon ontsnappen. Mijn ouders vonden me daarna terug. Dankzij de hulp van Dedras [partnerorganisatie van Woord en Daad, red.] en de kinderbescherming heeft de politie hem gearresteerd. Hij zit nu in de gevangenis.”
De zorgen worden minder
Via het sponsorprogramma krijgt Sahada inmiddels ondersteuning om haar onderwijs te kunnen blijven volgen. Ze ontvangt onder andere schoolspullen, ondersteuning voor maaltijden en extra lessen en een ziektekostenverzekering.
“Ik ben heel blij”, vertelt Sahada. “Mijn leven is veranderd.” Ook voor Amidou is de ondersteuning een grote verlichting. “Ik zal haar blijven motiveren, zodat ze slaagt op school. Ze zal niet stoppen. Naar school gaan is een fundamenteel recht van ieder kind.”
Een kans die haar vader niet kreeg
Amidou weet hoe belangrijk onderwijs kan zijn. Zelf kreeg hij niet de kans om naar school te gaan. Daar kijkt hij nu anders op terug. “We dachten dat we zelfstandig zouden kunnen worden door boer te zijn, maar dat is niet zo gegaan.”
Daarom hoopt hij dat zijn dochter haar opleiding kan afmaken en later haar eigen keuzes kan maken. Hij droomt ervan dat ze een goede baan krijgt en iets kan betekenen voor haar omgeving.
Sahada heeft zelf al een duidelijk beeld van haar toekomst. De hulp die zij nu ontvangt, inspireert haar om later hetzelfde voor anderen te doen. “Ik wil later sociaal werker worden, zodat ik mensen in onze gemeenschap kan helpen”, zegt ze. “Net zoals anderen mij vandaag helpen!”
