Eén kamer, vier mensen
In een van de buitenwijken van Addis Abeba woont Bezawit. Ze is elf jaar oud en zit in groep vier. “Ik woon met mijn moeder, vader en mijn kleine zusje”, vertelt Bezawit. “De mensen in onze buurt zijn vriendelijk en helpen elkaar. Er zijn ook dieren zoals koeien, schapen, ezels, katten en honden. Mijn favoriete plek is onder de bomen, waar ik met mijn vrienden speel.”
Bezawits ouders zijn dagarbeiders. Haar moeder wast kleren voor andere gezinnen, haar vader werkt als lader en losser van koopwaar. Het is zwaar werk, elke dag opnieuw, maar de zekerheid van een vast inkomen is er niet.
Niet zo lang geleden moest het gezin verhuizen. De huurprijs was gestegen tot een bedrag dat de familie niet kon opbrengen. Ze vonden een nieuw onderdak in Debre Abay. Een buurt met eenvoudige huizen. Hun huis bestaat uit één kamer, gebouwd van modder en plastic. Bezawit vertelt: “In mijn buurt wonen veel mensen in huizen zoals het onze. Er stroomt een vieze rivier. Maar de mensen zijn aardig en helpen elkaar.”
Wat ook positief is: het nieuwe huis ligt dichter bij school. Bezawit loopt er nu in twintig minuten naartoe. En voor het eerst doet ze dat helemaal zelf; haar moeder hoeft niet meer mee.
Naar school zonder stress
Vroeger was naar school gaan voor Bezawit geen vanzelfsprekendheid. De bijbehorende schoolmaterialen waren voor het gezin moeilijk te betalen. Dankzij het sponsorprogramma is dat veranderd.
“Het programma helpt me om naar school te gaan zonder stress”, vertelt Bezawit. “Ik krijg schriften, boeken, pennen, een potlood, gum, liniaal, een schooluniform en schoenen. En ik krijg elke dag ontbijt en lunch op school. Daardoor kan ik beter leren.” Bezawit heeft het erg naar haar zin op school.
“Het geeft mijn familie hoop"
Bezawit heeft een duidelijke droom voor de toekomst. “Ik wil later dokter worden”, zegt ze zonder aarzeling. Het sponsorprogramma motiveert haar. Ook de brieven die haar sponsor schrijft, doen haar goed. Ze geven haar het gevoel dat iemand ver weg, in een ander land, aan haar denkt. “Het geeft mijn familie hoop.”
Ook haar moeder merkt de verandering. Ze neemt deel aan trainingen voor ouders binnen het programma. Hier leert ze om de thuissituatie van haar gezin te versterken en ontdekt ze nieuwe manieren om geld te verdienen. Stap voor stap groeit de kracht van het gezin.
Liefst elke dag naar school
In Ethiopië nadert de schoolvakantie, maar Bezawit wil daar eigenlijk nog niet aan denken. “Ik ben niet blij om lang vrij te zijn. Thuis moet ik helpen met schoonmaken, afwassen, water halen en ik moet voor mijn kleine zusje zorgen. Ik mis dan mijn leraren, mijn klasgenoten en de lessen die we elke dag leren. Ik mis ook het eten dat ik op school krijg. Ik kijk er nu al naar uit om iedereen weer te zien!”
