Beeldend vertelde James over zijn donkere jeugdherinneringen aan oorlog, ontvoering en verlies. Maar ook hoe hij weer hoop kreeg door het volhardende geloof van zijn moeder, van zijn verbazing over een kerk die vriend en vijand opving en belangeloos hulp verschafte. “Het was normaal dat je nooit iets gratis kreeg”, memoreerde hij.
Getooid met een veer op zijn hoofd en een bitterzoet liedje over oorlogsleed tekende James het schrille contrast tussen hoop en angst. Dankbaar was hij over de rol van de kerk bij verzoening en heling in Oeganda. Hij onderstreepte het grote belang van onderwijs voor kinderen, “want daarmee investeer je in de toekomst van een generatie en van een land”. Dat is volgens hem ook de toegevoegde waarde van Woord en Daad, meteen gevolgd door de humoristische constatering dat het Nederlandse weer momenteel nogal koud is: “Dankjewel voor de winterjas die ik van jullie kreeg.”
Als alles wankelt
Een gezellige en levendige belevingsmarkt, klappende handen bij muziek en podiuminterviews verhulden niet dat veel mensen op zoek zijn naar houvast in een wereld die wankelt. Woord en Daadbestuurder Rina Molenaar bracht dat onder de aandacht met een citaat uit psalm 46: ‘Wees stil en weet dat Ik God ben’. “In de samenleving lijkt alles te wankelen, ook in je eigen leven kan het wankelen en stormen. Waar vind je je houvast als alles breekt? Als er geen zekerheden zijn, weet dan dat God de regie heeft.”
Arnout de Visser en zijn zoon Jonah als Young Ambassador brachten met praktijkervaringen uit Oeganda de realiteit dichtbij. Beiden vertelden over kinderen die worden uitgebuit, maar ook over dorpen die weer opbloeien doordat mensen leren zaaien, oogsten en samen bouwen aan de toekomst. Toch is er nog veel te doen. Jonah: “Op de terugweg naar Kampala zagen we ergens hoe kinderen werden verkocht voor 12 euro, net zo duur als een hamburger op het vliegveld. Dat was schokkend en confronterend.”
Workshops
Bij de workshops was het druk. Want er was niet alleen veel te doen (voor jong en oud), er was ook royaal gelegenheid om van gedachten te wisselen over het werk van Woord en Daad. De verwachting van Richard Toes dat ‘zijn’ workshop over de Raad van Toezicht “de saaiste van het programma” zou zijn, werd gelogenstraft door een enthousiaste deelnemer: “Dit is voor mij het mooiste moment van de dag.”
Zo werd de Werelddag voor de 1.400 bezoekers een dag vol ontmoeting en verhalen die raken, met veel ruimte voor dank, hoop en verwondering. Hoop die, soms heel eenvoudig, begint bij een kind dat weer kan lachen.
(beeld: Laurens Sprakel, Antonie Treuren / Woord en Daad)
