In de afgelopen jaren konden we ruim 2.600 bejaarden van ondersteuning voorzien. Zij krijgen maandelijks een minipensioen van omgerekend een paar euro. Dat helpt hen bij uitgaven voor basisbehoeften zoals voedsel, basale medische zorg, kleding en psychologische zorg. Waar mogelijk schakelen we jongeren in, zodat er verbinding komt tussen generaties.
Komi wil niet klagen
Een makkelijk leven heeft de 75-jarige Komi niet gehad. Ze woont aan de rand van het dorp Aria Jawi, niet ver van de stad Nekemte. “Eigenlijk was ik vanaf mijn geboorte niet welkom”, vertelt ze. “Mijn ouders hoopten op een zoon. Toen ik werd geboren, noemden me Komi. Dat betekent in onze taal ‘klacht’.”
Ze trouwde en kreeg zelf kinderen. Maar zo’n twintig jaar geleden liet haar man haar in de steek en trouwde met een andere vrouw. Vanaf die tijd stond Komi er alleen voor. “Ik weet nog hoe ik elke dag worstelde om mijn kinderen op te voeden.”
Nu woont ze bij haar zoon, die een kleine boerderij heeft. Hij werkt hard om zijn gezin met twee kinderen én zijn moeder te ondersteunen. Sinds kort krijgt Komi een micropensioen van de kerk in Nekemte. Het maandelijkse bedrag is niet groot, maar het doet veel voor haar eigenwaarde. “Ik heb het gevoel dat ik iets kan bijdragen in het dagelijks levensonderhoud.”
Haar hart loopt over van dankbaarheid voor de parochiezusters en de donateurs die haar via het programma Oud in Afrika steunen.
Een strohalm om te overleven
Al twaalf jaar is Dinkitu Geleta uit Aria Jawi weduwe. Ze kreeg zes kinderen: vier jongens en twee meiden. Alleen de jongste is niet getrouwd en woont nog bij zijn 80-jarige moeder in huis. Hun woning is eigenlijk te oud en te klein voor hen beiden.
Door een spijsverteringsziekte kan Dinkitu nauwelijks nog de deur uit. Kans op genezing is er niet. De stijgende prijzen voor eten en drinken maken haar leven nog zwaarder. “Voor een kop koffie betalen we nu twee tot drie keer zoveel”, zegt ze. “We eten wanneer er wat eten is. Soms gaan we slapen zonder dat we iets gehad hebben.”
Het micropensioentje van de kerk is voor haar een strohalm om te overleven. “Ik ben zó dankbaar voor alle steun die we via de kerk krijgen. Woorden schieten tekort.”
